Γραφικό και ιστορικό χωριό της επαρχίας Μεγαλόπολης 12 χιλ. από τη  Μεγαλόπολη. Έχει 400 περίπου κατοίκους και είναι το κεφαλοχώρι της περιοχής. Με το σχέδιο Καποδίστρια, το Λεοντάρι είναι έδρα του νέου Δήμου Φαλαισίας. Τα χωριά που αποτελούν το Δήμο είναι: Άκοβος, Αναβρυτός, Ανεμοδούρι, Βελιγοστή, Βουτσαράς, Γιανναίοι, Γραικού, Δυρράχι, Ελληνίτσα, Καμάρα, Λεοντάρι, Λεπτίνι, Νεοχώρι Φαλαισίας, Ποταμιά, Πετρίνα, Ρούτσι, Σουλάρι, Σκορτσινού, Τουρκολέκα και Φαλαισία (πρώην Μπούρα).

Το Λεοντάρι έχει αξιόλογες βυζαντινές εκκλησίες, η σημαντικότερη των οποίων είναι ο ναός των Αγίων Αποστόλων (14ος αιώνας), στην κεντρική πλατεία. Μια άλλη αξιόλογη εκκλησία είναι αυτή του Αγίου Αθανασίου.

Η περιοχή ανήκε σε μια από τις σημαντικότερες φράγκικες βαρονίες της Πελοποννήσου, ονομαζόμενη Βελιγοστή. Δίπλα στο χωριό και πάνω στον παρακείμενο λόφο υπάρχουν τα ερείπια μεσαιωνικού κάστρου χτισμένου από τους Φράγκους. Η στρατηγική του θέση ανέδειξε το Λεοντάρι την περίοδο της φραγκοκρατίας σε εμπορικό και διοικητικό κέντρο όλης της περιοχής. Το Λεοντάρι αναπτύχθηκε ραγδαία μετά από την καταστροφή της Βελιγοστής. Μάλιστα, από το 1300 μέχρι το 1391 αποτελούσε την έδρα των δεσποτών του Μοριά. Το 1391 καταλήφθηκε από τους Τούρκους υπό τον Εβρενόζ Πασά. Σύντομα όμως οι Τούρκοι έφυγαν και το Λεοντάρι επανήλθε στους Βυζαντινούς.